Update boek!

Eindelijk, na veel gedoe, heb ik weer een update op de site van mijn crowdfunding voor mijn boek ‘Steen der Schaduwen’ geschreven. De laatste weken ben ik hartstikke druk bezig geweest met de cover ontwerpen, kaartje maken en wat het moeilijkst is: geduld hebben. Want ik heb niet alles in de hand.

Hieronder de link naar de site van mijn crowdfunding en de update.

De cover van het boek werd afgekeurd. Het leek teveel op een bestaande cover. Aanpassen was geen optie, het zou de cover uit zijn balans halen. Dus moesten we wat anders verzinnen. De mensen die mij kennen zullen er niet raar van opkijken dat ik er slapeloze nachten van had. Misselijk van de hoofdpijn en een lange menière-middag waren het resultaat. Dan maar aan de enige medicatie die ik nog kan nemen om een beetje op de been te blijven… en daarmee kwam ook het idee. Dit werd direct goedgekeurd! Hieronder vind je een klein stukje van het concept.

Of het boek klaar is op de door mijzelf ingestelde deadline (15 oktober, FantasyFest Rijswijk) , is nog maar de vraag. Het zal niet aan mij liggen… of wel als mijn hoofd niet mee wilt werken. De afbeeldingen die ik mag gebruiken, moet ik nog ontvangen (dat duurt lang…). Dan moet de zetproeft nog nagekeken worden, en de cover definitief gemaakt worden. Gelukkig heb ik al heel wat geleerd over plaatjes knippen en plakken en hoop ik die cover zo klaar te hebben.

Dat is ook nog een dingetje zeg… voordat ik die chronische kl….(veel gefoeter en door frustratie gekleurde vervloekingen en verwensingen.. .pauze…)

Voor mijn hoofd besloot dat het graag in de grond wilde liggen, was het voor mij een peuleschil om iets nieuws te leren. Ik ben mijn leergierige instelling gelukkig nooit kwijtgeraakt (en mijn hoofd ook niet). You-tube is geduldig als je iets wilt leren. En wat handig dat ze niet beginnen te zeuren als je iets voor de vijfde keer moet zien voor je weet welke knopjes ze gebruiken. Een ‘leraar’ zou me allang achter een breiwerk hebben gezet. (ben je te oud voor, lukt je toch niet, kun je geen hypotheek van betalen… ik dank de mevrouw die mij dat in mijn gezicht zei. En ze lachte er niet eens bij) Maar het lukte me wel om een leuk concept in de dienen, die daarna ook nog eens enthousiast goedgekeurd werd!

Ik geef eerlijk toe dat mijn enthousiasme wat betreft mijn boek de afgelopen weken een flinke deuk heeft opgelopen. Het had ook te maken met dat ik veel te veel hooi op mijn vork nam en dingen die tegen zaten. Gelukkig weet ik ook dat die enthousiasme weer terugkomt! Want zo ben ik nu eenmaal. Ik ben geen opgever. Het gaat allemaal met kleine stapjes en soms val ik terug. En dat mag. Ik mag een ochtend met de nintendo in een hoek van de bank zitten en Link alle kanten van Hyrule laten zien. Of een schildersdoek verknallen waarna ik het met een stanleymes in stukjes snij. Of iemand zo’n woedeaanval toebedelen in mijn schrijfwerk, dat ik er zelf vrolijk van wordt.

Maar het schrijven is toch wel één van de dingen waarvan ik kan zeggen: daar wil ik nooit meer mee stoppen. En als ik stop met schrijven, ben ik ook gestopt met dromen. En als ik stop met dromen, krijgt mijn hoofd zijn zin.

Wees gerust, na de serie ‘Sleutels van het Lot’, die nu al vijf boeken telt, staan er nog zeker drie op de planning. Ik ben nog lang niet uitgeschreven. Al gaat het dan niet snel omdat ik niet lang achter de computer kan zitten, het gebeurt wel.

En nu ga ik een kom thee zetten.

Weer genoeg gezeur voor vandaag.

Van hoofd naar handen

Ik zit in mijn bureaustoel en draai in een rondje. Ik stoot nergens tegenaan dit keer! (kamer opgeruimd). Pijnstilling doet helaas niets meer. De hoofdpijn blijft. Dan zucht ik maar een keer. Hier op mijn zolderkamertje kan ik rustig zitten. Muziekje erbij, kwast in mijn hand en schilderen. Niet te lang achter de computer, niet te veel lezen en veel wandelen is voor mij de remedie om de pijn weer enigszins te laten verdwijnen. (Laat alsjeblieft tips en goedbedoelde adviezen achterwege. Als er iets werkt, had ik het al gevonden). Zo verd… frustrerend. Dus uit mijn hoofd en in mijn handen. Creatief doen en ballen of stokken gooien met Max.

Maar ik ben aan een schilderij begonnen! Met de intentie het af te maken en niet bij de stapel doeken neer te zetten die ik nooit voltooid heb.

Grondkwast

En dan ben je lekker bezig, valt de kwast uit je hand… De grondkwast 🙂 De grondlagen staan bijna op het doek. Met dit weer droogt de acryl erg snel. Dan kan ik vanmiddag weer bezig.

Ondergrond 1

Ondergrond 2

Bericht, blog, geef het maar een naam

Ik kreeg gisteren een leuk advies: schrijf periodiek eens een bericht over de voortgang van je boek! Dat was me een momentje. Vooral omdat ik momenteel alles van me af donder, niet lekker in mijn vel zit en de computer het liefst het raam uitgooi. Ik heb gelukkig door dat ik niet de enige ben die in een zware periode zit.

Vooruit dan, een bericht hoe het nu gaat met het boek Steen der Schaduwen. Het is even stil geweest omtrent mijn crowdfunding. Deze is geslaagd en aan de tegenprestaties wordt gewerkt. Ondertussen wordt er achter de schermen hard gewerkt aan het boek. Afgelopen week zijn de laatste hoofdstukken naar de redacteur gestuurd. Welke versie het was, weet ik niet. Ondertussen heb ik de teksten al zoveel doorgelezen en aangepast, dat ik de tel ben kwijtgeraakt. Maar één ding staat vast: het wordt steeds beter.

En dat het ontwerpen van de cover… dat is nog een heel dingetje als je digitaal niet zo handig bent. Na wat uurtjes achter een ontwerpprogramma op de computer te hebben gezeten, ben ik erachter dat het momenteel niets voor mij is. Dat laat ik mooi aan de ontwerper over. Ik pak de kwast wel. (Als ik een schilderij maak over mijn eigen boek, is dat dan fan-art?)

Hebben jullie me ook gespot bij About Books? Hieronder is de link te vinden naar het online praatprogramma van de uitgeverij. Was heel leuk en gezellig om over mijn project te praten.

Ik hou jullie op de hoogte!

Groetjes,

Marieke

Hallo daar

Rustig aan doen, niets doen en beter worden. Daar bestaan mijn dagen uit. Langzaam aan heb ik de frustratie die dat opleverde een plekje gegeven. Dat maakt ruimte om weer leuke dingen aan te pakken die al heel lang weggestopt zijn. Daarom heb ik dit sleutelgat tot mijn wereld weer opengesteld zodat jullie kunnen spieken.

Dus: WELKOM OP MIJN SITE!!

Uiteraard duurt het wel even voordat hij gevuld is. Tot die tijd… spiek vooral 🙂

Heb een fijne dag!

Warme groet,

Marieke